Ria d’Hont is sinds januari 2023 vrijwilliger bij VPTZ thuis. Ze vertelt over haar ervaringen van het afgelopen jaar.

Eerste inzet was meteen een bijzondere
“Dit jaar ben ik begonnen als vrijwilliger bij VPTZ thuis, omdat ik het fijn vind iets voor iemand te kunnen betekenen. Mijn eerste inzet was bij een mevrouw die besloten had niet meer te willen eten en drinken omdat ze wilde sterven en dat niet zo snel op een andere manier kon.

Ik had bewondering voor haar vastbeslotenheid. Geen slokje water, niks eten…Wel sigaretten roken in het begin. Dat was ook het eerste wat ik mocht doen, sigaretten halen, niet iets wat ik had kunnen bedenken. In het begin hadden we mooie gesprekken, later ging dat niet meer en lag de focus op aanwezig zijn en verzorging voor zover je dat als vrijwilliger mag doen.

Samen staan we sterk
“Wat ook heel fijn was dat we dit als team samen deden, omdat we met een aantal vrijwilligers actief waren. Ingezet worden bij iemand die bewust was gestopt met eten en drinken was een nieuwe ervaring voor ons allemaal, maar het liep als vanzelf. We waren allemaal bereid om in te vallen.
Ook hadden we na haar overlijden de volgende avond al een evaluatiebijeenkomst met iedereen die vanuit Manteling betrokken was om erover na te praten, ervaringen te delen én te leren. Ik kijk er met een goed gevoel op terug, zo had ik me het vrijwilligerswerk bij VPTZ thuis ook voorgesteld.

Het verschil maken voor de mantelzorger
Op dit moment kom ik bij een gezin waarvan de man ALS heeft in een vergevorderd stadium. Dit wil zeggen dat hij helemaal niets meer kan, alleen glimlachen en zijn ogen bewegen. Hij kan nog wel met zijn ogen een spraakcomputer bedienen, maar daar wordt hij heel erg moe van.
Mijn collega en ik gaan daar nu ieder een keer per week naar toe, zodat zijn vrouw toch nog even weg kan om even in de moestuin te werken, naar een afspraak te gaan of muziek te maken, iets wat ze heel erg nodig heeft. Ze is bang om in een burn-out terecht te komen en nu heeft ze weer wat lucht.
Het is heel moeilijk om bij iemand te komen die zo ziek is en waarmee je nauwelijks kan communiceren, al lukt het me wel om hem af en toe te laten glimlachen, maar het is ook heel fijn om het verschil te maken voor zijn mantelzorger. Mijn collega en ik hebben ook onderling contact om af en toe ons hart te luchten en we kunnen natuurlijk ook altijd bij Brigitte en Silvia terecht.”

Neem voor meer informatie contact met ons op via onderstaande knop.